Koning Nebukadnesar het ’n groot beeld van goud laat maak. Dit was sestig el hoog en ses el breed. Hy het dit op die vlakte van Dura in die provinsie Babilon laat oprig.
Die koning het al die amptenare van die land bymekaar laat kom om die beeld in te wy. ’n boodskapper het hard uitgeroep:
“Wanneer julle die geluid van die horing, fluit, lier, harp en ander instrumente hoor, moet julle neerval en die goue beeld aanbid wat koning Nebukadnesar opgerig het. Wie nie neerval en die beeld aanbid nie, sal onmiddellik in ’n brandende vuuroond gegooi word.”
Toe die musiek speel het al die mense neergeval en die beeld aanbid, almal behalwe Daniël se vriende, Sadrag, Mesag en Abednego.
Van die mans het na die koning gegaan en hulle gaan verkla omdat hulle nie aan die koning se wet gehoorsaam was nie. Hulle het nie die gode van die koning gedien of die goue beeld aanbid nie.
Die koning het hulle laat roep en gesê:
“As julle nou die beeld aanbid wanneer julle die musiek hoor is dit goed, maar as julle dit nie aanbid nie, sal julle in die vuuroond gegooi word. En watter god sal julle uit my hand red?”
Hulle het geantwoord:
“Ons het nie nodig om u hieroor te antwoord nie. Ons God wat ons dien kan ons uit die brandende vuuroond red, en Hy sal ons uit u hand red. Maar selfs as Hy dit nie doen nie, moet u weet dat ons nie u gode sal dien of die goue beeld sal aanbid nie.”
Toe het die koning baie kwaad geword en beveel dat die oond sewe keer warmer gemaak moet word. Die manne is vasgebind en in die vuuroond gegooi.
Maar toe kyk die koning en sien vier manne wat vry in die vuur rondloop. Hulle was nie gebind nie en die vuur het hulle nie seergemaak nie.
Toe het die koning hulle uit die oond laat roep. Die vuur het geen mag oor hulle gehad nie. Hulle hare was nie geskroei nie en daar was nie eens ’n reuk van vuur aan hulle klere nie.
Toe het die koning gesê:
“Geseënd is die God van Sadrag, Mesag en Abednego, wat sy engel gestuur en sy dienaars gered het.”
Terugkeer 