Toe Hiskia koning van Juda was, het hy gedoen wat reg is in die oë van die Here. Hy het op die Here vertrou en die afgode weggeneem. Daar was geen koning soos hy voor hom of ná hom nie.
In daardie tyd het Sanherib, die koning van Assirië, teen Juda opgetrek. Hy het die versterkte stede ingeneem en sy leër na Jerusalem gestuur. Hy het sy boodskappers hard laat praat om die volk te probeer bang maak met die boodskap: “Moenie na Hiskia luister nie. Moenie op die Here vertrou nie. Geen god van enige land het sy volk uit my hand gered nie. Die Here sal julle ook nie red nie.”
Koning Hiskia het die volk beveel om stil te bly en hulle nie te antwoord nie.
Toe Hiskia Sanherib se boodskap hoor, het hy sy klere geskeur en rouklere aangetrek. Hy het na die huis van die Here gegaan en het boodskappers gestuur na die profeet Jesaja.
Jesaja het vir hulle gesê:
“So sê die Here: Moenie bang wees vir die woorde wat jy gehoor het nie. Ek sal maak dat die koning van Assirië terugkeer na sy land en daar sal hy sterf.”
Later het die koning van Assirië weer ’n brief gestuur en Jerusalem gedreig. Hiskia het die brief geneem, na die tempel gegaan en dit voor die Here uitgesprei. Hy het gebid:
“Here, God van Israel, U alleen is God oor al die koninkryke van die aarde. Red ons tog uit sy hand, sodat al die koninkryke kan weet dat U alleen die Here is.”
Toe het die Here deur Jesaja vir Hiskia gesê:
“Ek het jou gebed gehoor. Die koning van Assirië sal nie in hierdie stad inkom nie. Ek sal hierdie stad beskerm.”
Daardie nag het ’n engel van die Here uitgegaan en honderd vyf-en-tagtigduisend soldate in die Assiriese kamp doodgemaak. Toe die mense van Jerusalem die volgende oggend opstaan, was hulle almal dood.
Sanherib het toe omgedraai en na sy land teruggegaan.
So het die Here Jerusalem gered, net soos Hy gesê het.
