Toe die Aramese soldate na Elisa toe afkom, het Elisa tot die Here gebid en gesê:
“Here, slaan hierdie mense met blindheid.”
Die Here het die soldate met blindheid geslaan, net soos Elisa gevra het. Hulle kon nie sien waar hulle is nie.
Toe het Elisa vir hulle gesê:
“Julle is op die verkeerde pad en dit is nie die regte stad nie. Volg my, dan sal ek julle na die man toe neem wat julle soek.”
Die soldate het Elisa gevolg, en hy het hulle na Samaria gelei. Hulle het nie geweet waarheen hulle gaan nie.
Toe hulle binne-in Samaria was, het Elisa weer gebid en gesê:
“Here, maak nou hulle oë oop.”
Die Here het hulle oë oopgemaak, en hulle het gesien dat hulle binne die stad Samaria is, reg voor die koning van Israel.
Toe die koning van Israel hulle sien, het hy vir Elisa gesê:
“Moet ek hulle doodmaak? Moet ek hulle doodmaak, my vader?”
Maar Elisa het gesê:
“Jy mag hulle nie doodmaak nie. Jy sou nie mense doodmaak wat jy met die swaard en boog gevange geneem het nie. Gee vir hulle kos en water, sodat hulle kan eet en drink, en laat hulle dan teruggaan na hulle koning.”
Die koning het vir hulle ’n groot maaltyd voorberei. Die Aramese soldate het geëet en gedrink, en toe het hy hulle laat gaan.
Hulle het teruggekeer na hulle eie land, en van daardie tyd af het die Aramese bendes nie weer in die land van Israel ingekom nie.
