Toe Elia in die hemel opgeneem is, het Elisa alleen agtergebly. Die mantel van Elia het op die grond geval en Elisa het dit opgetel. Hy het teruggegaan na die Jordaanrivier en by die water gaan staan. Elisa het die mantel geneem en die water daarmee geslaan en gesê:
“Waar is die Here, die God van Elia?”
Toe het die water na die een en na die ander kant opgedam, en Elisa het deurgestap. Die profete wat by Jerigo was, het dit gesien en gesê:
“Die gees van Elia rus op Elisa.”
Hulle het na hom toe gegaan en voor hom gebuig.
Die manne van Jerigo het toe vir Elisa gesê:
“Kyk, die stad is goed geleë, maar die water is sleg en die land is onvrugbaar.”
Elisa het gesê:
“Bring vir my ’n nuwe skottel en sit sout daarin.”
Hulle het dit vir hom gebring. Elisa het na die waterbron toe gegaan en die sout daarin gegooi en gesê:
“So sê die Here: Ek het hierdie water gesond gemaak. Daar sal nie meer dood of onvrugbaarheid daarvan kom nie.”
Die water het gesond geword en het so gebly, volgens die woord van die Here wat Elisa gespreek het.
