Kort nadat die engel met haar gepraat het, het Maria na die bergstreek van Judea gereis om haar familielid Elisabet te besoek.
Toe Elisabet Maria se groet hoor, het die kind in haar skoot beweeg. Elisabet is met die Heilige Gees vervul en het uitgeroep:
“Geseënd is jy onder die vroue, en geseënd is die vrug van jou skoot!”
Maria het ongeveer drie maande by Elisabet gebly en daarna teruggekeer huis toe.
In daardie dae het keiser Augustus ‘n bevel uitgevaardig dat die mense geregistreer moes word. Daarom het Josef van Nasaret na Bethlehem gegaan, omdat hy uit die huis en familie van Dawid was. Maria, wat swanger was, het saam met hom gegaan.
Terwyl hulle daar was, het die tyd aangebreek dat haar kind gebore moes word. Sy het haar eersgebore Seun in die wêreld gebring. Sy het Hom in doeke toegedraai en Hom in ‘n krip neergelê, omdat daar vir hulle nie plek in die herberg was nie.
In daardie omgewing was daar herders wat in die veld gebly en snags hulle skape opgepas het. Skielik het ‘n engel van die Here by hulle gestaan, en die heerlikheid van die Here het rondom hulle geskyn. Hulle het baie bang geword.
Maar die engel het gesê:
“Moenie bang wees nie, want kyk, ek bring vir julle goeie nuus van groot blydskap wat vir die hele volk bestem is. Vandag is daar vir julle in die stad van Dawid ‘n Verlosser gebore, Christus die Here.”
Toe het daar saam met die engel ‘n groot menigte van die hemelse leërskare verskyn wat God geprys het en gesê het:
“Eer aan God in die hoogste hemele, en vrede op aarde onder die mense in wie Hy ‘n welbehae het.”
Terugkeer 