Koning Belsasar het ’n groot fees gehou vir duisend van sy magtiges. Terwyl hy wyn gedrink het, het hy beveel dat die goue en silwer voorwerpe gebring moet word wat sy vader Nebukadnesar uit die tempel in Jerusalem geneem het. Die koning, sy magtiges, sy vroue en byvroue het daaruit gedrink.
Hulle het wyn gedrink en die gode van goud, silwer, brons, yster, hout en klip geprys.
Skielik het vingers van ’n mens se hand verskyn en op die gepleisterde muur van die paleis begin skryf, oorkant die lamp. Die koning het die hand gesien wat skryf. Sy gesig het bleek geword en hy was so bang dat sy knieë teen mekaar geklap het.
Hy het hard geroep dat die wyse manne ingebring moet word. Hy het gesê:
“Wie hierdie skrif kan lees en vir my die betekenis kan sê, sal in purper geklee word, ’n goue ketting dra en as derde in die koninkryk regeer.”
Maar niemand kon die skrif lees of dit verklaar nie.
Toe het die koningin ingekom en gesê dat daar ’n man met die naam Daniël in die koninkryk is in wie die gees van die heilige gode is.
Daniël is toe voor die koning gebring. Hy het gesê dat hy die skrif sal lees en die betekenis sal bekend maak, maar hy het die geskenke geweier.
Hy het vir die koning gesê dat God aan Nebukadnesar ’n groot koningskap gegee het, maar dat hy hoogmoedig geword het en verneder is. “Maar u, Belsasar, het u hart nie verneder nie, al het u dit alles geweet. U het u verhef teen die Here van die hemel en die voorwerpe van sy huis gebruik.”
Toe het Daniël die skrif gelees:
“MENE, MENE, TEKEL, UFARSIN.”
Hy het gesê:
“MENE – God het u koningskap getel en dit beëindig.
TEKEL – u is geweeg en te lig bevind.
PERES – u koninkryk word verdeel en aan die Mede en Perse gegee.”
Toe het hulle Daniël in purper geklee en ’n goue ketting om sy nek gehang.
Daardie selfde nag is koning Belsasar doodgemaak en Darius die Meder het die koningskap oorgeneem.
Terugkeer 